İsyancılar Hz. Osman’ın Evini Kuşattığında, Hz. Osman ile Hz. Ali Arasında Geçen Diyalog

İsyancılar Hz. Osman’ın Evini Kuşattığında, Hz. Osman ile Hz. Ali Arasında Geçen Diyalog Şeddâd b. Evs (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Osman, evindeyken âsiler tarafından kuşatılınca evinin damına çıktı ve: “Ey Allah’ın kulları!” diye seslendi. O sırada baktım; Allah Resûlünün sarığını 148 el-Hindî, Kenzu’l-Ummâl 16/188 (44205) 149 İbn Kesîr, el-Bidâye 7/184 Ashâb- ı Kirâm' ı n Birlik ve Beraberli ğ e Verdi ğ i Önem 483 sarmış, kılıcını kuşanmış olan Hz. Ali (radıyallahu anh) evinden çıkıyordu. Hz. Ali’nin önünde, aralarında oğlu Hasan ile Abdullah b. Ömer’in de bulunduğu Muhâcir ve Ensâr’dan bir cemaat de vardı. İsyancıların üzerine hücum edip onları dağıttıktan hemen sonra, Hz. Osman’ın yanına girdiler. Hz. Ali (radıyallahu anh): “Selâm sana, ey Müminlerin Emîri! Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) bu dini, dine karşı olanları bertaraf ederek ayakta tutmuştu. Vallahi ben, bunların seni öldürmek niyetinde olduklarını görüyorum. Bize emret de, onlarla savaşalım.” dedi. Hz. Osman (radıyallahu anh): “Allah aşkına, üzerinde Allah’ın hakkı ve benim hakkım olduğuna inanan herkese söylüyorum; benim yüzümden ne başkasının ne de kendi kanlarının akmasına izin versinler!” dedi. Hz. Ali, önceki sözlerini tekrarladı ise de Hz. Osman düşüncelerinde ısrar etti. Hz. Ali kapıdan çıkarken: “Allah’ım, sen biliyorsun ki biz bütün gücümüzü sarf ettik.” diyordu. Daha sonra, Allah Resûlünün mescidine girdi. Namaz vakti gelince kendisine: “Yâ Ali, önümüze geç de namaz kıldır.” dediler. Hz. Ali, “Müslümanların halifesi kuşatılmış vaziyetteyken ben size namaz kıldıramam, tek başıma kılacağım!” dedi ve namazını yalnız kılıp evine gitti. Oğlu Hz. Hasan Hz. Ali’nin arkasından yetişti ve: “Vallahi babacığım, asiler Osman’ın evine girdiler.” dedi. Hz. Ali: “Vallahi, onu şimdi öldürürler. İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi raciûn” dedi. Hz. Ali’ye: “Ey Ebu’l-Hasan! Osman’ın yeri neresidir?” diye sordular. “Vallahi cennettir, cennete çok yakındır!” dedi. “Onu öldürenler nerededir?” diye sorduklarında ise: “Vallahi, onlar ateştedir.” dedi ve bunu üç kere tekrar etti.150 Bu Mevzuda Diğer Bir Rivayet Ebû Hureyre (radıyallahu anh) şöyle der: “Asiler, Hz. Osman’ın evini kuşattıklarında ben de Hz. Osman’ın yanındaydım. Bizden birine 150 Muhammed Rızâ, Osman b. Afvân 1/188 Hayatu's-Sahabe 484 bir ok attılar. “Yâ Emîre’l-Mü’minin! Artık bizim için savaşmak helâl oldu. Çünkü, bir adamımızı öldürdüler.” dedim. Hz. Osman: “Bak Ebû Hureyre, sana katiyen emrediyorum, kılıcını at. Onlar, beni öldürmek istiyorlar. Ben kendimi feda ederek Müslümanları anarşiden korumak istiyorum.” dedi. Ben de kılıcımı attım; o kılıcın ne olduğunu, kimin eline geçtiğini bilmiyorum.”1