HAZRETİ OSMAN’IN ADALETİ

HAZRETİ OSMAN’IN ADALETİ
Hz. Osman’la Kölesi Arasında Geçen Bir Hadise Ebu’l-Furât anlatıyor: Hz. Osman’ın (radıyallahu anh) bir kölesi vardı. Bir gün, Müminlerin Emîri Hz. Osman, kölesine: “Senin kulağını çekmiştim, bana kısas uygula!” dedi. Köle, Hz. Osman’- ın kulağını tutup çekmeye başladı. Hz. Osman: “Sertçe bük. Bu dünyada kısas yapılınca artık ahirette tekrar kısas yapılmayacak!” dedi.120 Hz. Osman’ın, Bir Güvercin Hakkında Verdiği Adilane Karar Nâfi b. Abdülhâris anlatıyor: Hz. Ömer (radıyallahu anh) Mekke’ye gelmişti. Cuma günü Dârü’n-Nedve’ye girdi, Mescid-i Haram’a yakın olmak istemişti. Yeleğini, içeride bir yere astı. Bir güvercin gelip yeleğinin üzerine kondu. Pisletmemesi için güvercini ürkü119 Beyhakî, Sünen 10/88 (19953) 120 Muhammed Rızâ, Osman b. Afvân 1/37 Hayatu's-Sahabe 466 terek uçurdu, o da başka bir yere kondu. Güvercinin konduğu yere, bir yılan geldi ve güvercini sokarak öldürdü. Hz. Ömer cuma namazını kıldırınca, ben ve Hz. Osman onun yanına girdik. Bize: “Bugün yaptığım bir şey hakkında hüküm verin!” diyerek hadiseyi anlattı: “Aslında, kuş emin bir yerdeydi. Ben onu uçurdum, o da gitti ve ölümün kucağına düştü. Buna, ben sebep oldum.” O sırada, ben araya girdim ve Hz. Osman’a (radıyallahu anh): “Müminlerin Emîrinin üç yaşında, boz bir keçi kurban etmesine hükmetmeye ne dersin” dedim. Hz. Osman: “Evet, ben de aynı görüşteyim!” dedi. Bunun üzerine Hz. Ömer, bu evsafta bir keçinin kurban edilmesini istedi.121 HAZRETİ ALİ’Nİ

HAZRETİ ALİ’NİN ADALETİ

HAZRETİ ALİ’NİN ADALETİ
Hz. Ali’nin, İsfahan’dan Gelen Malları Paylaştırması Küleyb anlatıyor: Hz. Ali’ye, İsfahan’dan ganimet malları gelmişti. Bunları, yedi eşit parçaya ayırdı. Bu mallar arasında, bir de somun ekmek vardı; onu da yedi parça edip her bir parçayı, yedi hisseye ayırdığı mallar üzerine tek tek koydu. Sonra, yedi kumandanını çağırdı, kura usulüyle malları onlara teslim etti.”122 Hz. Ali ile Arap Bir Kadın Arasında Geçen Konuşma İsa b. Abdullah el-Hâşimî şöyle anlatmıştır: Hz. Ali’ye iki kadın geldi; kadınlardan biri Arap, diğeri de onun azatlı cariyesi/hizmetçisi idi. Hz. Ali’den bir şeyler istiyorlardı. Hz. Ali, her birine altmışar ölçek buğday ve kırkar dirhem de para verilmesini emretti. Hizmetçi, kendisine verilenleri alıp gittikten sonra diğer kadın: “Ey Müminlerin Emîri, bana da mı hizmetçime verdiğin kadar veriyorsun? Hâlbuki ben bir Arap 121 Beyhakî, Sünen 5/205 (9782) 122 el-Hindî, Kenzu’l-Ummâl 5/940 (14347) Ashâb- ı Kirâm' ı n Birlik ve Beraberli ğ e Verdi ğ i Önem 467 hanımıyım, o ise benim hizmetçim!” dedi. Hz. Ali (radıyallahu anh), o kadına şu cevabı verdi: “Ben, Allah’ın kitabı Kur’ân’ı inceledim; İsmail Peygamberin soyundan gelenlerin, İshak Peygamberin neslinden gelenlere üstün tutulduklarına dair bir hükme rastlamadım!”123 Hz. Ali ile Ca’de b. Hübeyre Arasında Geçen Bir Diyalog Ali b. Rebîa anlatıyor: Ca’de b. Hübeyre, Hz. Ali’nin (radıyallahu anh) yanına geldi ve: “Ey Müminlerin Emîri! Yanına, seni kendi canından, ailesinden ve malından çok seven biri geliyor; bir de elinden gelse seni boğazlayacak ikinci bir adam geliyor. Sen ise tutuyorsun, sana kin besleyen adamın lehine ve seni sevenin aleyhine hüküm veriyorsun?” dedi. Hz. Ali, Ca’de’nin göğsüne bir vurdu ve: “Eğer iş nefsime ve hislerime kalsaydı, belki dediğin gibi yapardım; ama Allah’a ait bir hak söz konusu olunca, senin dediğin gibi asla yapamam!” buyurdu.12